www.resantiquae.nl

GEERVLIETSE NAMIDDAGCONCERTEN

             IN DE ONZE LIEVE VROUWEKERK

TE GEERVLIET

          ZONDAG 7 OKTOBER 2018, 15.00 UUR         

                   THE PHOENIX TRIO                 

            LETIZIA ELSA MAULA, KLARINET

            SYLVIA CEMPINI, VIOLONCELLO

   FREDERICO MOSQUERA MARTINEZ, PIANO

PROGRAMMA

  • Johannes Brahms   trio op. 114

Allegro

Adagio

Andantino Grazioso

Allegro

  • Alexander Zemlinsky trio op. 3

Allegro ma non troppo

Andante

Allegro

  • Piazzolla, seasons in Buenos Aires

Primavera

Inverno

Het Phoenix Trio

Na het beëindigen van hun studie in Rotterdam richtten deze drie musici uit Italië, Spanje en Duitsland dit dynamische trio op. Het woord phoenix staat voor een mythologische vogel die telkens uit zijn eigen as oprijst. Net als de stad Rotterdam die grotendeel is herbouwd na de verwoesting door het bombardement van 1940.

Het Phoenix Trio legt zich niet alleen toe op het uitvoeren van de gebruikelijke werken voor deze formatie uit de klassieke en romantische periode maar geeft ook veel aandacht aan minder bekend, met name ook eigentijds, repertoire.

Door hun toewijding aan de muziek, de verscheidenheid van dit repertoire en de diverse mogelijkheden die deze formatie met zijn drie compleet verschillende klankkleuren en expressiemogelijkheden te bieden heeft, staat het Phoenix Trio garant voor een speciale en zinderende muzikale belevenis.

Het trio wordt regelmatig uitgenodigd te concerteren in Italië, Duitsland en Nederland.

LETIZIA ELSA MAULA

Klarinettiste Letizia Elsa Maulà is afkomstig uit Bergamo. Ze studeerde in Italië af bij Lorenzo Guzzoni en deed haar master aan het Conservatorium van Amsterdam bij Arno Piters en bij Codarts Rotterdam bij Julien Hervé. Ze maakte toen deel uit van de Rotterdam Philharmonic Orchestra Academy. Van 2011 tot 2012 maakte Letizia deel uit van het jeugdorkest van de Santa Cecilia Academie in Rome. Tijdens het seizoen 2015 speelde ze in het Nederlands Jeugdorkest en in 2017 in het Nederlands Studenten Orkest. Ze wordt regelmatig uitgenodigd op te treden met het Rotterdams Philharmonisch Orkest en het Radio Philharmonisch Orkest. Voor het seizoen 2017-2018 is Letizia verbonden aan het Orchestra Sinfonica Nazionale RAI in Turijn.

SYLVIA CEMPINI

Sylvia werd in 1989 in het Italiaanse Recanati geboren in een familie van professionele musici. Ze begon, vier jaar oud, aan haar muzikale opleiding in München. Sinds 2015 doet ze haar master bij Herre Jan Stegenga aan het Codarts Rotterdam. Ze maakt deel uit van verschillende orkesten in Duitsland en Nederland, zoals het Orchester der Klangverwaltung, het Metropole Orkest, het Orchester Jakobsplatz München en het Deutsches Radio Kammerorchester. Sylvia heeft al verscheidene solo-recitals gegeven en heeft zich tevens toegelegd op het maken van kamermuziek. Ze speelde in uiteenlopende formaties tijdens beroemde festivals en in grote zalen zoals het Concertgebouw Amsterdam, de Berliner Philharmonie, de Wiener Musikverein, de Tonhalle Düsseldorf en het KKL in Luzern, Sinds 2016 is ze lid van de Metropole Orchestra Academy.

FEDERICO MOSQUERA MARTÍNEZ

De uit Spanje afkomstige Federico Mosquera Martínez is als pianist vele malen overal in Europa solistisch en als kamermusicus opgetreden, o.a. in de Casa da Musica in Porto (Portugal) en De Doelen in Rotterdam. Ook is hij actief als componist van werken die uitgevoerd zijn in Spanje, Portugal, Frankrijk, Engeland, Nederland en China. Het Orquestra Sinfónica de Galicia o.l.v. Dima Slobodeniouk en Victor Pablo Pérez voerde premières van zijn werken uit. Hij studeerde bij Andrzej Pikul en Jean-Bernard Pommier aan de conservatoria van La Coruña (Spanje), Krakow (Polen) en Codarts Rotterdam, waar hij momenteel is aangesteld als Artistic Research Coach.

Brahms - Klarinettrio Op. 114

Het leek erop dat Johannes Brahms in 1890 definitief een punt zette achter zijn compositorische carrière. Hij schreef zijn uitgever Simrock dat hij alle papieren met schetsen en projecten had verbrand, en verder afzag van het plan een vijfde symfonie te schrijven. Het "Strijkkwintet Op. 111" wenste hij te beschouwen als zijn laatste voltooide compositie. Het lot besliste echter, gelukkig, anders. Het was in deze tijd dat de klarinettist Richard Mühlfeld te boek stond als een groot virtuoos op zijn instrument. Brahms ontmoette Mühlfeld voor het eerst in 1891 en was zo onder de indruk van de muzikale prestaties dat hij onmiddellijk een pak notenpapier bestelde en aan het werk toog om voor de klarinettist een stuk te schrijven. Het werden er twee: het "Trio Op. 114" en het 'Kwintet Op 115'. Beide werken werden met groot succes door Mühlfeld ten doop gehouden op een concert in de Berlijnse Singakademie. In 1895 volgden nog twee sonates "Op. 120" voor klarinet en piano. Deze vier composities voor 'Fraulein Klarinette', zoals hij het zelf vertederend omschreef, zouden zijn laatste instrumentale werken zijn.

Alexander von Zemlinsky, klarinettrio in d op. 3

Zemlinsky componeerde dit trio in 1896 en liet zich daarbij inspireren door Brahms’ trio uit 1892. Het hoofdthema van het laatste deel van Zemlinsky’s trio   is nauw verwant aan dat van Brahms in diens laatste deel. Het eerste deel, allegro ma non troppo heeft Slavische ondertonen met echo’s van Tchaikowsky en Dvorak terwijl het andante doet denken aan een thema uit het laatste deel van de eerste symfonie van Mahler.

,

Astor Piazzolla, 4 Estaciones porteñas

Ástor Piazzolla (1921 – 1992) was een Argentijns componist en bespeler van de bandoneon. Behalve de Argentijnse tango en volksmuziek had hij interesse voor klassieke muziek van o.a. Bartok en Stravinski. Hij nam zelfs compositieles bij de vermaarde Nadia Boulanger (die overigens vond dat hij zich bij zijn Argentijnse roots moest houden.). Ook was hij in de ban van J.S.Bach en de jazz.

In navolging van De vierjaargetijden van Antonio Vivaldi (1675 – 1741) schreef Piazzolla De vier seizoenen in Buenos Aires ( Las quatros estaciones porteñas (1965 – 1970) waarin de tango centraal staat. Dit inmiddels wereldberoemde stuk wordt uitgevoerd in de meest verschillende ensembles: strijkkwartet, strijkorkest, cello-octet, pianotrio, piano viool en accordeon of bandoneon.

Piazzolla’s Vier jaargetijden bestaat evenals bij Vivaldi uit vier delen: lente, zomer herfst en winter. Als gegeven nam de componist een inwoner van Buenos Aires, een havenarbeider, die het buitenleven in de stad (jaren 60) in al zijn facetten meemaakt. In het stuk klinkt zowel dramatiek als melancholie. Behalve prachtige melodische lijnen soms met een stevige swing wordt de luisteraar soms opgeschrikt door buitenmuzikale fragmenten zoals slaan en schrapen op de strijkinstrumenten.